Waar is Aladdin? Het merkwaardige geval van de ontbrekende held van Disney Traditions

Mijn moeder kwam vandaag op bezoek.

Elke keer dat ze langskomt, bekijkt ze graag mijn nieuwste Disney-vondsten – wat niet meer dan eerlijk is, aangezien zij grotendeels verantwoordelijk is voor mijn Disney-obsessie. En ja, mam, ik ben je er absoluut dankbaar voor!

Deze keer bewonderde ze wat ik mijn “Aladdin-hoekje.”

Er zijn Jasmines. Er is Genie. Er is Jafar. Er zijn figuren die enkele van de meest memorabele momenten uit de film laten zien, waaronder Liefde stijgt op en Groepsknuffel!.

Toen keek mijn moeder ernaar en zei ze ongeveer:

“Maar waar is Aladdin?”

Ik keek naar de plank.

“Hij is er…”

Nou ja, dat deed hij technisch gezien wel.

Hij vliegt met Jasmine op het tapijt. Hij omhelst iedereen. Hij verschijnt in scènes uit zijn eigen film.

Maar wat mijn moeder eigenlijk bedoelde, was:

Waar is Aladdin in zijn eentje?

En opeens besefte ik…

Ik heb er geen.

Jim Shore heeft toch zeker een losse Disney Traditions-Aladdin gemaakt?

Dit stuurde me precies zo’n Disney-konijnenhol in als waar ik volop van geniet.

Want dat moet toch zeker wel?

Aladdin verscheen in 1992 en werd een van de kenmerkende films van de Disney-renaissance. Aladdin is het titelpersonage. De Disney Traditions-collectie van Jim Shore heeft de film al talloze keren gevierd.

En toch kwam er, nadat ik de figuren die ik kon vinden had doorzocht, iets merkwaardigs aan het licht.

Ik kan geen Disney Traditions-figuurtje vinden dat volledig aan Aladdin is gewijd.

Er zijn losse Jasmine-figuurtjes.

Er zijn losse Geniek-figuurtjes.

Jafar heeft zijn eigen figuren gehad.

Abu heeft zijn eigen figuurtje gehad.

Zelfs Iago heeft een miniatuurfiguurtje gehad.

Maar Aladdin zelf?

Blijkbaar heeft hij gezelschap nodig.

Aladdin is er wel – alleen zelden als de ster.

Dat komt zeker niet doordat Jim Shore het personage heeft genegeerd.

Aladdin verschijnt in de hele Disney Traditions-collectie, meestal als onderdeel van een scène of samen met een ander personage.

Daar is het prachtige Liefde stijgt op, waarop Aladdin en Jasmine op hun magische tapijt staan. Er zijn trouw- en romantische beeldjes met het stel, en Groepsknuffel! brengt Aladdin samen met Jasmine, Genie, Abu, de Sultan en het Magische Tapijt. Meer recent heeft Jim Shore Aladdin gekoppeld aan Jafar in een ontwerp over Goed tegen Kwaad.

Dus Aladdin is eigenlijk best goed vertegenwoordigd.

Hij is gewoon bijna altijd samen in de schijnwerpers staan.

En als je dat vergelijkt met Jasmine, Genie en Jafar, valt het verrassend sterk op.

Waarom is die er niet geweest?

Hier gaan we van feiten over op speculatie, want ik heb geen officiële uitleg van Jim Shore of Enesco kunnen vinden.

Maar ik vraag me wel af of het te maken heeft met de manier waarop Aladdin in de film wordt neergezet.

Jasmine heeft een direct herkenbaar silhouet en kostuum. Genie is misschien wel een van de visueel meest kenmerkende Disney-personages ooit. Jafar heeft zijn dramatische gewaden, staf en heerlijk schurkachtige uitstraling.

De meest iconische momenten van Aladdin draaien ondertussen vaak om zijn relaties en avonturen.

Aladdin en Jasmine op het tapijt.

Aladdin en Genie.

Aladdin en Abu.

Aladdin tegenover Jafar.

Misschien vinden ontwerpers die scènes gewoon visueel interessanter dan Aladdin die alleen staat.

Maar als je bedenkt hoeveel Disney Traditions-beeldjes er in de loop der jaren zijn gemaakt, blijft het buitengewoon dat de de titelrolspeler van een van Disney's grootste films lijkt nooit een traditioneel, op zichzelf staand beeldje te hebben gekregen.

En nu kan ik het niet meer níét zien

Dat is het probleem met verzamelen.

Je kunt honderden keren naar een plank kijken en denken dat hij compleet is.

Dan stelt iemand één onschuldige vraag.

Telkens als ik naar mijn Aladdin-hoek kijk, zie ik de Aladdin-vormige leegte erin.

Jim Shore, als je dit hoort…

Volgens mij heeft Aladdin lang genoeg gewacht.